Jump to content
×
×
  • Create New...

Damnoc

მოდერატორი
  • პოსტი

    1,715
  • რეგისტრაცია

ვინ დაგათვალიერა

973 ნახვა
  1. როგორც სახელშია, გამორიცხვის დიეტა. ბევრი შემთხვევაა როცა ადამიანს რაღაც აქვს მიჩნეული თავის განუყოფელ თვისებად ან პრობლემად, ან საერთოდ პრობლემაც აღარ გონიათ და ცხოვრების ნაწილად, მაგრამ რეალურად არის ხოლმე ისეთი რაღაცის გამოწვეული რასაც მუდმივად ჭამენ თითქმის დაბადებიდან. ეს არის მაგის გამორიცხვა. იდეაში თითქმის არაფერი ბუნებაში გათვლილი არ არის იმაზე რომ რამემ შეჭამოს, უფრო პირიქით. ერთადერთი გამონაკლისები არის ხილი, ყვავილების ნექტარი და სიტუაციურად რძე. მცენარეებს არ შეუძლიათ გაქცევა ან ჩხუბი, ამიტომ როგორც შეუძლიათ ისე იცავენ თავს, ზოგი ეკლებით, ზოგი ფორმით მაგრამ უფრო მეტად საწამლავით. ჩვენ დიდწილად ევოლუციამ საშუალება მოგვცა რომ ამ საწამლავების დიდი ნაწილი გავანეიტრალოთ. ან ზოგი მოგვწონს კიდეც, წიწაკის სიცხარე მაგალითად ან ტარხუნის დაბუჟება. მაგრამ არ არის გამორიცხული რომ რაღაცის მიმართ თავდაცვამ გიმტყუნოს კონკრეტულ ადამიანს, სახე გეხეოდეს დაბალ ცეცხლზე და არ იცოდე. მაგალითად ისპანახი და შარდის ბუშტის კენჭებია კარგი მაგალითი. ისპანახი თავს იცავს ოქსალატებით, რაც არის პრინციპში პატარა ბასრი კრისტალები რომლებმაც შემჭმელი უნდა დააზიანონ. ჩვენი ორგანიზმი ახერხებს ასეთუისე ამათ გამოფილტრვას მაგრამ შარდის ბუშტში ახერხებენ კრისტალის აშენებას ნელნელა, სანამ ჩავრეცხავთ. ცხოველებს იმედი აქვთ რომ ან გაქცევით უშველიან თავს ან ბრძოლით, ამიტომ საკუთარ სხეულს არ წამლავენ იმ ვარაუდით რომ მტაცებელი მოწამლონ, ამიტომ ხორცი კარგი თავშესაფარია გამორიცხვის ჩასატარებლად. თითქმის ყველაფერია შიგნით რაც სასიცოცხლოდ გჭირდება და გათვლილი არ არის იმაზე რომ მოგწამლოს. იყა ეგრე მაშინ
  2. ალტერნატივა არ არის სამწუხაროდ. მე პირადად, პოტენციურად დრამატული ცვლილებების შანსისთვის *ვერებით დავეკიდებოდი 10 დღე, ხორცს შევჭამდი კიარა
  3. გეტყვი ექსპერიმენტს და გაარკვევ რისი ბრალია. უფრო სწორად გაარკვევ შენი ფუნდამენტური თვისებაა თუ გარე ფაქტორებით გამოწვეული. 10 დღე გააკეთე გამორიცხვის დიეტა, ანუ მარტო ხორცი, მარილი, წყალი. რაც მაგ დროის ბოლოს იქნები, ის ხარ.
  4. უდიდესი ალბათობით არეული ხარ ზოგადად და ამოვარდნილი კალაპოტიდან. მარწყვის ტორტების და ტუნტულა ტრაკის დაბალი აქტივობის ფონზე. და რთქ აქ კომენტარს გააკეთებ რომ "რას მიქვიან, რამდენ რამეს ვაკეთებ იცი? 5 კილომეტრს გავდივარ მარტო სამზარეულოში", რაზეც ბარემ გიპასუხებ რომ ფაქტი სახეზეა რომ მეტი ჩადის ვიდრე იხარჯება ეგ კიდე ლაითია. რაღაც დროში როცა პრედიაბეტს მიელამუნებიან ხოლმე და ინსულინი მოიმატებს, იქ საკვერცხეებიც აურევს და მერე ვაფშე ასწორებს.
  5. გეტყოდი მაგრამ ისეთი სიტყვების გამოყენება მომიწევს რომლებიც არ მოგეწონება
  6. უქმრობა ბევრისთვის სოციალურად არაკომფორტულია, რაღაც ცუდის ნიშანია თითქოს. რომ არავის უნდა საკმარისად იმისთვის რომ ასე ინსტიტუციონალიზებულ უღელში შეებას მასთან ერთად ან უფრო მისთვის. ხოდა იცვლიან ხელთათმანებივით, იმიტომ რომ უხელთათმანობა რა პონტია, გლეხი ეგონება ვიღაცას
  7. ოკტოპუსი რატო უნდა დაარქვა? ან ვაფშე რამე რატო უნდა დაარქვა? სახელები რა პონტია? მე არ მომწონს სახელების კონცეფცია საერთოდ.
  8. ჩემს ახალგაზრდობაში, ბაგების ასასვლელში იყო ფიტნეს ცენტრი ნაუტილუსი. მანდ კარგად მოღლილზე, მერე ჩამოვიდოდი ხოლმე, პოპულში ავაგდებდი რამე საკბენს, გადავაჭრიდი ქუჩის მეორე მხარეს სასაფლაოზე და იქ ვლანჩაობდი ხოლმე ძალიან მშვიდად და კომფორტულად. ცოტა შებოდიალება თუ არ დაგეზარებოდა, ხედებიც კარგი იყო.
  9. ჯერ არ მქონია შემთხვევა როცა საეჭვო სიტუაციაში შანსის მიცემა არ შემომიბრუნდა და ტრაკზე არ წამკბინა. ის კი არა და როცა ყველაფერი კარგადაა მაგანაც უნდა დაგაეჭვოს რო რა ხდებაო. ერთხელ ერთმა ტიპმა ინტერვიუზე 4+ საათი მაცდევინა. ჰრ სულ "აი 20 წუთში ამთავრებს", დ.ა.შ.-ებში იყო. ნუ კარგი, შეიძლება მოხდეს. შევედი თუ არა გასაუბრებაზე, ჯიგარმა დაიწყო "ამდენი ხანი მოგიწია ლოგინი . . ." და მეთქი ბოდიშს მოიხდის და რავი მანდ მორჩება ეგ ამბავი და ამ ჩათლახმა საით გააგრძელა არ იცი? ". . . მაგრამ უნდა შევეჩვიოთ, ხდება ასე"-ო. ეხლა მინდა ვთქვა ავდექი და გამოვბრუნდი ინტერვიუდანთქო მაგრამ ნწ, რამდენიმე თვე ვიმუშავე, ტონკად და ზოგჯერ არც ისე ვაჯვი საჯაროდ დირექტორ-ტოპ-მენეჯმენტიანად და ბოლოს მაგრად ვიღადავე, თურმე ორი დღე იყო გასული რაც სამსახურიდან გამიშვა ტიპმა და თქმას ვერ მიბედავდა. უბრალოდ task-ი რო აღარ მომივიდა მერე გავიკითხე რა ხდებათქო
  10. იდეაში უკვე სულ ცოტა კოდის დახვეწის და მერე ეკონომიკის საკითხია სანამ აბსოლუტურად ყველანაირი production იქნება ლაპარაკი ეკრანთან. "დაახლოებით 2 საათიანი რომანტიული კომედია 2000-იანების სტილში" "მოდი მთავარ როლში ტიპს ცოტა უფრო ბრუტალური შესახედაობა მივცეთ" "45-ე წუთზე სცენა უფრო დავაბნელოთ" დ.ა.შ. ან საერთოდაც, რაღაც დროში ფილმები on demand. პირდაპირი გაგებით. ეტყვი რა გინდა და აგიწყობს. მერე სტუდიებს კი არ შევადარებთ, იმას რომ რომელი ალგორითმის ნამუშევრები უფრო მოგვწონს.
  11. ვიდეოთამაშების მედიუმი ძალიან დიდია და ბევრის გასაქანს იძლევა, მაგრამ ერთერთი მთავარი არის ჩემთვის თხრობის პროცესის, რომელზეც აქამდე ვერცერთ სხვა მედიუმს პრეტენზია ვერ ექნებოდა, თუნდაც იმ მარტივი მიზეზის გამო რომ ყველა სხვა შემთხვევაში პასიური მიმღები ხარ გამოცდილების, რაც უბრალოდ არ მუშაობს ზოგჯერ. ანიმაციას რამდენადაც კინომატოგრაფიაზე ზემოთ ვაყენებ, იმდენად ანიმაციის ზემოთ ვაყენებ ვიდეო თამაშებს რომლებშიც აქცენტია თხრობაზე. Disco Elysium როცა ვითამაშე პირველად, უბრალოდ თვალში მომხვდა და იმიტომ, ჯერ არ ჰქონდა მუხლზე გადაღუნული ყველა დაჯილდოების ცერემონია. მოულოდნელი იყო ისე წამავლო ხერხემალში ხელი. ერთერთ დასასრულში ერთი მომენტია, არ ვიტყვი, არ დავასპოილერებ, ერთი ფრაზა ჟღერდება მოკლედ, შიგ ემოციურ კრეშენდოში, მახსოვს გულიანად ვიცინოდი და ვტიროდი ერთდროულად. სიცოცხლის პიკი იყო. არც კინოს მოუხერხებია ეგ, არც წიგნს, არც მუსიკას, დ.ა.შ. მიხარია რომ იმ დროს დავიბადე როცა დავიბადე მოკლედ. ბევრი კარგი რამეა წინ.