Jump to content
×
×
  • Create New...

Lollygag

ფორუმელი
  • პოსტი

    904
  • რეგისტრაცია

Everything posted by Lollygag

  1. @marguerite ეგ კი. ზემოთ ოფიციალურად მეცვა, ქვემოთ სპორტული შარვალი
  2. კი, მეც ეგრე ვარ. უმმეტესად არსად მაგვიანდება, მაგრამ სიზანტე არ შემიძლია. ხალხთან ერთადაც ყოფნა მალე მბეზრდება, სულ საათზე ვუყურები. დაქალები რომ იკრიბებიან და საათობით ბჭობენ, არ შემიძლია. ვერ ვჩერდები დიდხანს. კიდევ კარგი ჩემებმა იციან და სეირნობისას მიყვებიან, მოსაყოლს ვინმეს გასეირნება თუნდა ფეხით შორს, მე მირეკავს
  3. ფორუმჯიზე ორ თემაში ვარჩევ, იმდენად კარგად დღეს, ღამით, ორი საათი მეძინა, გამოცდისთვის ვემზადებოდი. დილით, ავტოპილოტზე ვილაყბე. ერთი ხელფასზე დამამხსოვრდა კითხვა და მეორე- პროფესიული პორტფელის დეტალური აღწერა რომ მთხოვეს. მაგრამ ,,პორტფელში რა ჩავდე"- მერავი მაგრამ მაინც მეწყინა აი, იცი რა გრძნობაა, რომ იცი რომ ამ საქმეს მარტივად გაართმევ თავს და ვიღაც შენი თანატოლი გოგო რომ გიწყვიტავს, ამ კომპანიაში ,,ბედს". P.S. იმ გამოცდაზე, რომლის გამოც სამსახურიდან წამოვედი, უმაღლესი ქულა კი მივიღე
  4. რას მერჩოდი აქ ხომ არ დავემატო, რამე ჩათლახობებს დავპოსტავ, ხალხს შევაშფოთებ, მოწყენილობის დროს ისე 25ლარი იაფია,შეიძლება ყიდვა, ახლა, ალიზე ვათვალიერებ, იქაც იაფადაა. მაგრამ ლოდინი მეზარება, ისევ აქ ჯობია.
  5. ჰეჰ, თქვენი ნამდვილი სახელებით ხართ... 2013-ის შემდეგ, სოც. ქსელებში ხან რა მქვია, ხან რა. 20-მდე მაილი მაქვს და ყველგან სხვადასხვა ვარ ახლა, ვფიქრობ, რამე კარგი მეგრული გვარი ავირჩიო. ჟღერადი გვარები მომწონს.
  6. 40გვერდი გამოვიდა, საჭირო 20-ის ნაცვლად, რა ილაპარაკებს ამდენს. ერთი სული მაქვს გადავაგორო და დავიძინო
  7. მადლობა. ვერ აღვფრთოვანდი დღეს ჩემი თავით. ახლა, გამოცდა მაქვს ზუმში, ერთ საათში. იმედია, აქ მაინც უკეთესი შედეგი მექნება 2წლის წინ ჩემს სამსახურში რა ხელფასიც მქონდა, თითქმის იგივე პოზიციაზე, ეგ დავასახელე და ისე ჩაეღიმა,- აშკარა იყო, რომ მეტს მოელოდა. ჩემს წინა სამსახურში იყვნენ, ალბათ, ჟმოტები
  8. მე ტაქსითაც არ დავდივარ, სტუდენტობიდან მოყოლებული. სადაა გადასაყრელი ფული.
  9. ეჰ, ვილაქლაქე, 20წუთი, მაგრამ ბოლოს ხელფასი დაბალი ვუთხარი
  10. არაუშავს. გასაუბრება პირველია. ისე ლექციებს ვესწრებოდი. როგორ უნდა ვიტლიკინო ბევრი არ ვიცი, თან ოთახის ლინკის გამოგზავნასაც აგვიანი ეიჩარი.
  11. კი ლექტორიც მახსოვს- გიორგი თურქია მარტო ბიზნესს ვინ ჩივის, ეკონომიკის საფუძვლებიც შემეტენა მოთხოვნა მიწოდების გრაფიკს ძალიან მოსაწყენად ხსნიდა ლექტორი, მერე კიდევ წიგნი იყო ისეთი, მგონი, ჰეინესი- ვერ დავიინტერესე თავი. მეძინებოდა სულ
  12. ახლა მეწყება ზუმში გასაუბრება, ბევრი უნდა ვიტლიკინო, რატომ ვნერვიულობ არ ვიცი. მარტო მე მრთგუნავს ზუმი?
  13. აუ, ამაზე გამახსენდა, საწყალი ოსვალდოს გახსენებების არ იყოს, წლების წინ, ბიზნესის შესავალს გავდიოდი,ლექტორმა ბიზნესს გეგმა მოიგონეთო და მე როგორც სულიერმა გრინფისელმა და არც ისე გონიერმა ბიზნესმენმა, ბიზნეს გეგმად- ნაგვის ნარჩენების გადამამუშავებელი ქარხანა ვირჩიე. მოკლედ, შემეტენა ბიზნესი
  14. 15 გვერდს რომ დაწერ და უცბად გაგეხსნება წერის მუღამი, ფიქრობ ერთი 15კიდევ დავამატებ დილამდე და საერთოდ მაგარი გამოვა... ღმერთმანი, ზოგჯერ რა მაგრად მაკლია. მაგარი უცნაური მუზა მყავს თან. დედლაინის წინ ფხიზლედება მგონი, იმდენს დავწერ, დილამდე, რომ გადავუგზავნი ის კაცი შემაგინებს, გულში მაინც.
  15. ჩემი ლექტორი იტყოდა: ,,ის მაინც ხომ იცი, სულ რამდენი სახარებაა? მაგრამ ისიც უნდა ითქვას, რომ საერთოდ, ამ ცოდნის გარეშე ბაკალავრიატზე როგორ მოხვდი?"
  16. როგორ მესმის რასაც ამბობ. უნიზე გამახსენდა. ორი სხვადასხვა ტიპის ხელმძღვანელი მყავდა, ორივე დიდი რეგალიებით, მიღწევებით და ამბებით. ჩემს სფეროში ავტორიტეტები. ორივემ ბევრი მასწავლა, რეალურად, მაგრამ რამდენად კმაყოფილი/აღფრთოვანებული ვიყავი მათთან მუშაობით ეგ სხვაა. ერთმა: საბაკალავროს გეგმა რომ გავაცანი- ისე გადამიარა, მთელი თვე ვერაფერს ვწერდი, გამეჭედა. ლამის ზეპირად ვიცოდი მისი კომენტარები. ,,რომ ერთი, პატარა, სტუდენტი, რომელსაც სულ სამი, კინკილა, საგნის ცოდნა აქვს, ამხელა პრობლემას არ უნდა შეეჭიდოს, ჯობია, თავისი ვიწრო არეალიდან, ხელმისაწვდომი ვარიანტი შეისწავლოს და იმაზე დახარჯოს დრო". კი, ვიცოდი, რომ ჩემი ნაშრომის გეგმა ხარვეზიანი იყო, მაგრამ მისმა პირველმა კომენტარმა ისეთი დემოტივაცია მომცა, საერთოდ საბაკალავროს ჩატოვებაზეც კი ვფიქრობდი. დედაჩემს რომ არ შევენჯღრიე, ეგრეც მოხდებოდა. მეორემ: დამისვა გვერდით, ვისაუბრეთ, რაღაც ვარიანტები მქონდა, ერთად შევაფასეთ, გადავაფასეთ. რეალურად, წერას რომ ვიწყებდი, თავი არარაობად მიმაჩნდა. ექსპერტების აზრის გარკვევაც მინდოდა და უცნაური რაღაც გვითხრა, სტუდენტებს: ,,თქვენს ნაშრომში, თქვენ უკვე ხართ ამ სფეროს ექსპერტები. ახლა სხვა პოზიციიდან, უფრო მარტივად შეხედეთ და შეეცადეთ ისიამოვნოთ იმ თემით, რომელზეც მუშაობთ." საბოლოოდ, ორივე ნაშრომზე, ერთნაირი ქულა გამომივიდა მაგრამ პირველ შემთხვევაში სიცოცხლე მქონდა მოწამლული, მეორეში ვიკაიფე, იმით რასაც ვაკეთებდი. რამე რომ გამიჭირდეს მეორე ხელმზღვანელთან მივალ. ცხოვრება ხანმოკლეა მომწამვლელ ხალხთან ურთიერთობაზე დასახარჯად.
  17. მასკი მარსის კოლონიზაციის გეგმაზე საუბრობს. ჩემმა რაღაც პატარა სურვილმა, ტიპი რატომ უნდა გაგაღიზიანოს?
  18. ეჰ, კი. ცუდია რომ ცოტანი არიან. სულ რამდენიმეს ვიცნობ ასეთს და ჩემს გულში, განსაკუთრებული, ადგილი უკავიათ, მიუხედავად იმისა, რომ ისეთი ხშირი კონტაქტი არ მაქვს. პირველ სამსახურში მყავდა, საოცარი უფროსი, ქალი, მე, ჰომ, ყველაფერზე ვნერვიულობ, მგონია, რომ არ ვარგა, რაღაც ვიდებილე ან ვერ გავაკეთე ისე, როგორც საჭიროა- საერთოდ, სერიოზულად, მაწუხებს პერფექციონიზმი- აპიც კი მაქვს მასთან საბრძოლველოდ... ჰოდა, რამდენჯერმე, ლამის, ტირილით, ვურეკავდი - ვერ ვაკეთებ და დამეხმარე-მეთქი. დახედავდა და ისე გამისწორებდა, მასწავლიდა ან ამიხსნიდა, რომ დამავიწყდებოდა ჩემი განცდები. თან სულ უმნიჩკა, უმნიჩკას აყოლებდა. ყველაფერი გამოგივა, ტყუილად ნერვიულობო, ბოლოსაც დააყოლებდა. საოცარი ადამიანია, მიხარია, რომ მასთან მომიწია ურთიერთობა და ბევრი რამე მასწავლა მაგრამ ეგეთი ხალხი ცოტაა, 10-დან, ალბათ, 1-2-ია. დანარჩენი, მარტო, და*მაზეა. +1
  19. რედაქცია არ ვიცი და, ჩემს ტვინთან სექსუალურ კავშირს ამყარებენ მსგავსი სუბიექტები. მეც ჰოლივორში რომ ვერთვები, მაგაზე მეცინება მაგრამ ონლაინში რამის კითხვა ხომ საერთოდ, ბორშზე რომ არის პოსტი, ზუსტად ეგაა რა. @marguerite ჰო, ამ ხალხს რომ უყურო: say nothing, do nothing... საერთოდ რაც უფრო შეუმჩნეველი იქნები უკეთესია.
  20. სულ რაღაც 20 გვერდი და 15სლაიდი დამრჩა დედლაინის ღმერთებო, ამ ერთხელაც გამათენინეთ ღამე!
  21. რატომ ვართ ადამიანები ასეთი ბოღმუკები? რამეს იტყვი: აე, ეს მინდა, იქ მინდა ვიმუშავო, იქ მინდა ვიცხოვრო და სიტყვიერი ფაღარათი იწყება იმისა დასამტკიცებლად, რომ - არა, არაფერი გამოვა. თან ტექსტს ხომ გიწერენ, მაგრამ რეალურად, ამ ტექსტს უკან ეს განწყობა იმალება: ა-შენ ამის ტრა*ი არ გაქვს ბ- ვერ მოახერხებ გ- ვინ ჩემი ფეხები ხარ, რომ მსგავსი სურვილი გაგიჩნდა დ- თავი რა პონტში მიგაჩნია ჩვენზე უკეთესად, ჩვენზე უკეთეს პირობებს რომ ითხოვ?! და ა.შ. მეზარება სოც. ფსიქოლოგიაში ჩახედვა, მარტივად აიხსნებოდა, მაიერსს მთელი თავი აქვს ამაზე. უბრალოდ მოსაწყენია ამდენი ნეგატივის კითხვა. ასეთ მრჩევლებს, go fuck youself კატეგორიაში ვათავსებ და ვამთავრებ ხოლმე, მაგრამ როდემდე? ჰო, თემის კითხვას რაც შეეხება, მარტო მე მაღიზიანებს ეს ტენდენცია?
  22. აი, შაბათიდან, უეჭველი, მოვიწესრიგებ. დილით ვარჯიშს მოვცხობ და საღამოსკენ. ისე დავიღლები, 10სათზე,თოთო ბავშვივით, დამეძინება.
  23. არ ვიცნობ ამ იუზერს. თვითკრიტიკულობაში, საღოლ მაგრამ მახსოვს, სულ მცირე, ნიჭიერი მხატვარი ხარ. აუ, ჩემი თვითკირტიკულობა ჯერ იმ ლეველზეა, რომელზეც ვაცნობიერებ რომ, მომენტებში, ვუ*ლევებ რეალურ, სივისაც, რომელსაც, ჩემ გარდა, ვერავინ ნახავს, ეტყობა ჩემი ,,საგმირო საქმეები" ეჰ, ამ გამოცდას რა ვუთხარი, დილის ხუთ საათზე რომ არ მძინავს და, გასანიავებლად, ფორუმზე შემოვედი